elen

Πολιτική Αναπηρία

Ας εξετάσουμε τη μαύρη πραγματικότητα στο παρασκήνιό της. Τα σιδερένια χέρια που φτιάχνουν τα συστήματα, είναι σίγουρα πως ήρθαν από έναν άλλο πλανήτη με το δικαίωμα να βεβηλώνουν το δικαίωμα της ζωής των άλλων. Όλα ξεκινούν από τα χέρια που ροκανίζουν την Ιστορία της σπουδαίας Πολιτικής που θα μπορούσαμε να έχουμε, αν δεν μας απορροφούσε η άγνοια όσον αφορά το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα, εμπράκτως. Ο κεντρικός μηχανισμός της συμπεριφοράς επηρεάζεται από την υγεία. Η καλή υγεία σε σώμα και νου δεν είναι καθόλου δεδομένη, κι όσο υπάρχουν οι θανάσιμοι που χτυπούν ανελέητα, άδικα τρέχουν τα ενεργειακά μας πόδια μέσα στα υλικά τους παπούτσια, ξωπίσω απ' την επιβίωση.

Οι άνθρωποι όμως που στερούνται την καλή υγεία,

επικεντρώνονται στα βάθη μιας άλλης ουσίας η οποία βρίσκεται εις τον εσώτερο κόσμο.

Δεν έχουν βέβαια όλοι την ίδια δύναμη, διότι η ψυχολογία εξαρτάται κι από τους ανθρώπους που είναι γύρω τους, αν είναι αισιόδοξοι ή απαισιόδοξοι, και κατά πόσο ενδιαφέρονται για αυτούς με αγάπη. Οι στερήσεις όμως στα βασικά της καθημερινότητας σε συνδυασμό με τον κλονισμό της υγείας, σημαίνει ακόμα πιο σκληρή επιβίωση. Η δε γραφειοκρατία και ο όλος μηχανισμός, από την περίθαλψη έως και την οικονομική βοήθεια, εκτός του ότι είναι σύστημα χρονοβόρο, πετάει λίγα ψίχουλα ίσα για να υπάρχουν κι όχι για να ζουν αυτοί οι άνθρωποι. Στο μεταξύ, οι γιατροί αγωνίζονται τόσο σκληρά, που κι αυτό περνάει απαρατήρητο. 

Το χέρι που αρπάζει, είναι ένα μέλος του σώματος που καθοδηγείται από τον εγκέφαλο. Γιατί από μόνο του, αρχικά, δεν καταλαβαίνει. Στην πορεία εθίζεται. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με εγκέφαλο εδώ, του οποίου το λογισμικό είναι «άριστα» ρυθμισμένο από το συμφέρον του θανάσιμου ''εγώ'', ώστε να συμπεριφέρεται σαν κυρίαρχο, σαρώνοντας ό,τι βρίσκει μπροστά του. Ο νους, όσων τολμούν να παρουσιάζονται για ηγέτες και να αυτομετονομάζονται από πονηροί σε ικανοί, στη Δημιουργική Σταδιοδρομία σύμφωνα με το ΕΑΥΤΕ ΜΟΥ ΜΗ ΜΕ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙΣ ΝΑ ΖΩ, το βιβλίο μας,

είναι η μόνη ευπαθής και θανάσιμη ομάδα που υπάρχει στον πλανήτη.

Ομάδα που δεν διασπάται παρά τις αντιρρήσεις και διενέξεις της τάχα στη Βουλή, αφού όλο και κάτι θα σκεφτεί, όλο και κάποια αλλαγή, για να κινεί νέα νήματα κι ο κόσμος να ξεχνάει τα παλιά. Αυτή η ομάδα λοιπόν χρειάζεται ένα μεγάλο αναπηρικό καρότσι και να πάει σπίτι της. Έπειτα να αρχίσουν να εξετάζονται ένας ένας από ψυχίατρο, και να πληρώνουν τους γιατρούς τους περιμένοντας στην ουρά για το οικονομικό τους βοήθημα, και μετά στα ράντζα με τον ορό στο χέρι. Πως θα τους φαινόταν; Λυπούμαι όμως που ανάμεσα στα σαρκοφάγα πολιτικά δίποδα υπάρχουν και κάποιοι καλοί που δεν εισακούονται, αλλά και κάποιοι άσχετοι, που ενώ βγήκαν από τύχη, λόγω λίστας για παράδειγμα, άρπαξαν την ευκαιρία που τους δόθηκε να αλλάξουν την οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση, και δεν άρπαξαν την ευκαιρία να αλλάξουν την ανθρώπινή τους κατάσταση η οποία είναι σε νάρκωση, κοινώς, σε αχρησία. Αυτοί οι άσχετοι με τη σειρά τους που πιάνουν τα έδρανα, κάνουν μεγάλη ζημιά. Σε κάθε έδρανο πρέπει να κάθεται ένα καλό μυαλό, κι όχι ένα χορτάτο άχρηστο σώμα κολλημένο στη φήμη του.       

Στη δημοσιογραφική μου πορεία, δεν κράτησα όλες τις φορές τους τύπους που απέτρεπαν την πολιτική μου τοποθέτηση, και προσπάθησα να πιστέψω, ναι, να πιστέψω, ρισκάροντας πολλά. Με διέψευσαν. Το πόρισμα;

Με το δικαίωμα που μου δίνει η Συγγραφική πορεία των 38 μου χρόνων,

θα μιλήσω για Πολιτική Αναπηρία βαριάς μορφής έως ανίατη.

Αν για μία μόνο ημέρα έμπαιναν στη βουλή τα ματάκια που δεν βλέπουν, τα πόδια που δεν περπατάν και τα στόματα που δεν μιλούν, θα παγώνανε στην κυριολεξία όλον τον πολιτικό ανεξέλεγκτο εγκέφαλο που κατακλείζει την ιερή και ιστορική Βουλή, και θα τον ξεγύμνωναν για να φανεί η αλήθεια. Κι έχω την υποψία πως καμία πολιτική ευφυΐα δεν θα βρίσκονταν μέσα σε έναν τέτοιο εγκέφαλο. Όλα αυτά τα βαλσαμωμένα πολιτικά σώματα, καθώς θα άκουγαν ''τη σιωπή ενός πολύ δυνατού λόγου'', μεγαλύτερης αξίας από τη δική τους τη διπλωματική που μόνο ηχώ είναι και θανάσιμες υπογραφές σε μνημόνια και κακουχίες, ίσως ένιωθαν λίγο άρρωστοι, κι έβλεπαν τα κινούμενα σώματά σας σαν ψεύτικες υφασμάτινες μπαλωμένες μαριονέτες. Ίσως. 

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας, στο Σμαράγδι που όλα του τα θέματα συνάσσονται σύμφωνα με τις ηθικές αρχές και αξίες της Δημιουργικής Σταδιοδρομίας και το Πρώτο Κέντρο Δημιουργικής Σταδιοδρομίας Ελλάδος, καλούμε κάθε Ανθρώπινη φωνή να αγωνιστεί με τον Τρόπο που ο Θεός επιτρέπει. Σίγουρα, ένα λιθαράκι Προσφοράς θα το βάλει στους αυθεντικούς ανάπηρους, που είναι αυτοί που αδιαφορούν στον πόνο και διαπραγματεύονται το φιλότιμο για έναν παραπάνω τραπεζικό λογαριασμό. Ξεπούλημα Αιοπρέπειας.

Για Το Σμαράγδι
Έφη Πασχάλη

© 2016 ToSmaradgi. All rights reserved. Η κοινοποίηση των θεμάτων μας επιτρέπεται μόνο εφόσον αναφέρεται η "πηγή" tosmaragdi.com και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα τροποποιείται το περιεχόμενο που παρουσιάζεται σε αυτό το δικτυακό τόπο.

κατασκευή ιστοσελίδων dynamicsite.gr