elen
  •  
    slide1-s


  • slide2-s

  • slide3-s2
  •  
    cover1B


  • cover2B

Πολιτική και Ανθρώπινη ασυλία

 

Έφη Πασχάλη 

Όταν τα πολιτικά όρια εκτός ορίων μεταφράζονται σε πολιτική ασυλία, οι συμπεριφορές είναι ανεξέλεγκτες. Και άραγε, μήπως οι ρίζες τις πολιτικής ασυλίας μολύνονται από την προσωπική ανθρώπινη ασυλία του κάθε πολιτικού, ως προσωπικότητα δηλαδή ξεχωριστά; Εκείνο που έχω να πω για αρχή, είναι πως κάποτε το δέντρο σαπίζει, κι εκείνος που το καθαρίζει ή το κόβει, είναι ένας απλός κηπουρός, ο λαός. Η εικόνα ενός πολιτικού που δεν πλαισιώνεται από δικαιοσύνη, πλαισιώνεται από μάσκες και προσωπεία που βεβηλώνουν την ιερότητα της αξιοπρέπειας ενός ολόκληρου λαού. Το θέμα ξεκινάει από το τι θέλει ένας πολιτικός και γιατί έγινε πολιτικός. Δυστυχώς όποια απάντηση κι αν δοθεί από τον καθένα μας, την πιο σωστή απάντηση θα τη δώσει η ίδια η ζωή μέσα από τη δράση και τη λογική ή συναισθηματική τοποθέτηση του απέναντι στο κράτος που τον εμπιστεύτηκε.

Οι πολιτικοί που καταχράστηκαν τα προνόμια τους, παραβίασαν το άβατο της αξιοπρέπειας των πολιτών κλέβοντας τη γαλήνη τους σε όλα τα επίπεδα, κι επιβάλλοντας να πληρώσουν με την ίδια τους τη ζωή, χρήματα και θανάτους που δεν χρωστάνε. Αυτοί που χρωστάνε δρουν ανενόχλητοι δωροδοκώντας ο ένας τον άλλο, ενώ βλέπουμε πως κάνουν ακόμα και χρυσοπληρωμένες συγκυβερνήσεις εις βάρος του ελληνικού λαού. Τέλος, οι μεγάλοι ρήτορες αποχωρούν βιαστικά. Η σκηνή αδειάζει αφήνοντας μόνο μνημόνια, τιμωρίες δηλαδή για τις οικογένειες και τα παιδάκια. Και μετά ξαναγεμίζει με νέες φαντασίες. Ποιος Έλληνας ξεχνάει τις τραγικές νύχτες των πρώτων υπογραφών από χέρια ανεύθυνα κι από στόματα που παραδέχτηκαν δημοσίως ότι ουδέποτε διάβασαν το μνημόνιο; Ωστόσο, ο Έλληνας δεν είναι τιμωρός, και προτιμάει να συνεχίζει. Ποτέ δεν θα μάθουμε αν συγχωρεί. Προσωπικά, το αντικαθιστώ με μία "νέα ευκαιρία" άσχετα εάν τα μνημόνια συνεχίζονται κι αυτά.

Η πολιτική ασυλία ορίζεται από νόμους που μπορούν να αλλάξουν. Κατά καιρούς είδαμε αλλαγές. Την ανθρώπινη όμως ασυλία ποιος την ορίζει και ποιος την ελέγχει; Ουδέποτε ακούσαμε για ανθρώπινη ασυλία, διότι στην πραγματικότητα από τη φύση της δεν ευσταθεί. Όμως υπάρχει. Για παράδειγμα, δεν μπορεί ένας άνθρωπος να λέει «είμαι ανήθικος αλλά συγχωρούμαι γιατί είμαι άνθρωπος». Λέει όμως στον συνάνθρωπο του «είμαι θανάσιμα ισχυρός και θα είμαι όσο υπάρχω, ενώ εσύ δεν είσαι τίποτα». Όλα αυτά λέγονται και με λόγια και με πράξεις, κι αποτελούν πιστοποίηση ότι "κάποιοι" αντιμετωπίζουν τους άλλους υποτιμητικά κι αδιάφορα. Αυτοί οι "κάποιοι" ονομάζoνται ιδρυτές ανθρώπινης ασυλίας.

Οι θανάσιμοι καταχράζονται την ίδια τους την ηθική όταν εισβάλλουν τα συμφέροντα τους στα σπίτια των τιμίων για να πάρουν τη μπουκιά από το στόμα τους και να την πετάξουν. Έχουν μέσα τους σίγουρη την ανθρώπινη ασυλία, διότι από την αρχή της ζωής τους πιστεύουν ότι γεννήθηκαν αφεντικά και οι άλλοι δούλοι. Όταν μετά αποκτούν προνόμια πολιτικά, η πολιτική ασυλία είναι το καλύτερο τους άσχετα αν η ανεντιμότητα κάνει επίσημα πλέον την εμφάνιση της. Η πολιτική ασυλία είναι καταγεγραμμένη και υπογεγραμμένη ενώ η ανθρώπινη ασυλία δεν υπάρχει σε χαρτιά μήτε συζητείται μέσα εις την βουλή. Όμως οι περισσότεροι πολιτικοί ενεργούν βάση αυτής. Είναι ένα θέμα αρκετά βαθύ που καιρός είναι να βγει στο φως.

 

© 2016 ToSmaradgi. All rights reserved. Η κοινοποίηση των θεμάτων μας επιτρέπεται μόνο εφόσον αναφέρεται η "πηγή" tosmaragdi.com και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα τροποποιείται το περιεχόμενο που παρουσιάζεται σε αυτό το δικτυακό τόπο.

κατασκευή ιστοσελίδων dynamicsite.gr