elen
  •  
    slide1-s


  • slide2-s

  • slide3-s2
  •  
    cover1B


  • cover2B

Εποχές κι Επιλογές

 

Έφη Πασχάλη 

Οι πολιτικές επιλογές καθορίζουν τη ζωή της κοινωνίας. Όταν το καθεστώς είναι δημοκρατικό και δίδεται το δικαίωμα της επιλογής, δεν δικαιολογούνται από τον λαό λανθασμένες πολιτικές επιλογές. Ανέκαθεν θεωρούσα τους πιο πολλούς πολιτικούς μας έξυπνους και ικανούς. Η εμπιστοσύνη στις δυνατότητες τους, έλεγα πως είναι σημαντική. Αλλά η ικανότητα τους δεν στράγγιζε το ποθητό αποτέλεσμα. Ας εμβαθύνουμε όμως στην κατάσταση πίσω από την παράσταση διότι η ζωή δεν είναι θέατρο. Όταν ο λόγος δεν ζυγίζει εξ αρχής τις πιθανότητες μιας υλοποίησης, αυτό που μένει είναι η ηχώ ενός αντίλαλου με τη μορφή υπόσχεσης που ως συνήθως δίδεται προεκλογικά. Όταν η πολιτική μετατρέπεται σε πηγή θησαυρού, δεν υπάρχει ποιότητα ευθύνης αφού δεν υπάρχει ευθύνη. Μερικά χέρια μόνο που απλώνουν σε πλήθος τσέπες κι αρπάζουν τον ιδρώτα τους υπό τη μορφή φόρων.

Ας σοβαρευτούμε. Τα πολιτικά χρώματα οδηγούν σε αχρωματοψία. Κανένα καράβι δεν ταξιδεύει σε ρηχά νερά, μήτε ταξιδεύει από μόνο του. Χρειάζεται καπετάνιο που διασχίζει τις θάλασσες και φτάνει σε προορισμούς. Όταν ο καπετάνιος μαζεύει βοτσαλάκια στην άμμο ή σχεδιάζει το κακό των επιβατών στη μέση του πελάγους, προκαλεί αναμονές και καταστροφές. Η στασιμότητα είναι επίσης μία μορφή καταστροφής. Οπότε ή ξεσηκώνονται οι επιβάτες κι αλλάζουν καπετάνιο ή με τη στάση των απανωτών ευκαιριών που δίνουν, επικροτούν οι ίδιοι τον αργό ή άμεσο θάνατο τους. Και πόσοι καπετάνιοι υπάρχουν σε ένα πλοίο; Αλλάζεις απλά πλοίο. Τα τελευταία χρόνια, οι Έλληνες επιβάτες είναι επιρρεπείς στην παροχή των πολιτικών ευκαιριών. Κι ενώ παλαιότερα θα μπορούσε αυτή η κατάσταση να ονομαστεί πολιτικοποιημένο συμφέρον ή σύστημα, τώρα περνάει στο πολιτικοποιημένο πείσμα ή σε άγνοια που εξελίσσεται σε πολιτικοποιημένο αδιέξοδο.

Οι ανταγωνισμοί των πολιτικών χρωμάτων οδήγησαν τα μάτια σε αχρωματοψία. Ο λαός ελπίζει, αναμένει, ξαναψηφίζει και παραμένει στο ίδιο καράβι ζητώντας να αναλάβει το τιμόνι της Ελλάδας όποιος του προσφέρει τα πιο πειστικά λόγια. Δίκιο έχει αφού δεν αλλάζει καράβι, δηλαδή νοοτροπία! Τα προβλήματα ζητούν λύση από ηγέτες αληθινούς. Αληθινός ηγέτης δεν είναι μήτε αυτός που υπόσχεται μήτε αυτός που πράττει. Διότι και οι δύο μπορούν να υποσχεθούν και να πράξουν, αλλά και οι δύο μπορούν να  προδώσουν εσκεμμένα ή άθελα τους. Λέγοντας προδοσία εννοώ κάθε τι που έχει να κάνει με αθέτηση της πολιτικής αξιοπρέπειας σε όλο το φάσμα της κυβερνητικής δράσης ξεκινώντας από την υγεία, παιδεία, εργασία, για να καταλήξουν στο οικονομικό τάχα ξεκαθάρισμα όσον αφορά χρέη και φορολογικά. Όποιος μπορεί ακόμη να γελά ή να κλαίει με αυτό, σίγουρα είναι από τους τυχερούς που το μνημόνιο δεν επηρέασε τόσο.

Αποφάσεις που αγνοούν την ψυχολογία του πολίτη, δεν είναι αποφάσεις για ανθρώπους, και παίρνονται από θανάσιμους που προσβάλουν τη χώρα που κυβερνάνε. Πολιτικός είναι αυτός που αγαπάει τον λαό. Όχι το άψυχο ρομπότ. Οι λαοί ανέκαθεν ζούσαν με εσωτερικές εντάσεις και ενστάσεις που ξεκινούσαν από το χρήμα και κατέληγαν στο χρήμα, γιατί το μεγαλύτερο μέρος πασχίζει για την επιβίωση. Οι θανάσιμοι όμως ηγέτες που δολοφονούν την ελπίδα των πολλών για να χαίρονται μόνο τα δικά τους όνειρα, θα βαδίσουν επιτέλους τον μονόδρομο του τέλους. Έμοιαζε να είχαμε πέσει σε λήθαργο και οι εποχές άλλαζαν. Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτές τις εποχές αλλάζοντας τις επιλογές μας. Τα λόγια δεν χτίζουν επιτυχίες.

 

 

© 2016 ToSmaradgi. All rights reserved. Η κοινοποίηση των θεμάτων μας επιτρέπεται μόνο εφόσον αναφέρεται η "πηγή" tosmaragdi.com και υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα τροποποιείται το περιεχόμενο που παρουσιάζεται σε αυτό το δικτυακό τόπο.

κατασκευή ιστοσελίδων dynamicsite.gr